تنها کسی که میتوانید با اطمینان در سراسر زندگی به او تکیه و اعتماد کنید فقط و فقط خداست.
خدا روح عالم هستی است، شما جزیی از وجود او هستید، از روح او در شما دمیده شده، حضور او در لحظه لحظه زندگی شما مثل حضور روح شما در تک تک اعضا و جوارح شماست.
همه افراد دیگر، هر چند نزدیک و عزیز و بامحبت، موقت و محدود هستند. هر لحظه هر چیزی ممکن است مانع ارتباط بین شما شود، آن کسی که هر زمان، هر جا و در هر شرایطی همیشه با شماست، همیشه از شما حمایت میکند و همیشه میتوانید به او تکیه کنید فقط خداست.
فقط خداست که به شما نیازی ندارد، رفتار شما به او ضرری نمیتواند بزند، مرگی برایش نیست و به همین خاطر هیچ چیز نمیتواند بین شما با او فاصله بیندازد و مانع توجه و محبت او نسبت به شما بشود.
پس همیشه با خیال راحت میتوانید رویش حساب کنید و به او تکیه کنید.
این به این معنی نیست که دیگران را رها کنید و فقط به خدا بچسبید، راه رسیدن به خدا از بین مردم میگذرد، انسان موجودی است که سرتاپای وجودش را تعلق و نیاز به دیگران فرا گرفته، اصلا یکی از مهمترین مولفههای خوشبختی داشتن ارتباط گسترده و صمیمی با دیگران است. با دیگران ارتباط برقرار کنید، با آنها مهربان باشید، به همه احترام بگذارید، تا میتوانید برای سودرسانی به دیگران تلاش کنید، لطف و محبت دیگران را بپذیرید و قدردان باشید، به دیگران محبت کنید و آنها روادوست داشته باشید؛ اما... به هیچکس دل نبندید جز خدا.
+ نوشته شده در سه شنبه یکم اسفند ۱۴۰۲ ساعت 16:55 توسط دکتر فاطمه سیفعلی
|